Wydrukuj tę stronę

e - SZKOŁA OLFAKTOMETRII - Wykład A3

Wprowadzenie
Wykłady  - blok A
  WĘCH BIOLOGICZNY  I  SZTUCZNY
 Wykłady - blok B
OLFAKTOMETRIA  W  OCHRONIE  ŚRODOWISKA

Ćwiczenia Lnki,  pliki audio, video,  ... Programy kursów
 

 
 
B1.  ABC  OLFAKTOMETRII
  B2. EMISJA  ODORANTÓW  (dezodoryzacja, pomiary...)
  B3. STANDARDY I  PROGNOZOWANIE  UCIĄŻLIWOŚCI 
  B4. BADANIA  IMISJI



 

 

WĘCH  BIOLOGICZNY  I  SZTUCZNY

A  N  A  L  I  Z  A      S E N S O R Y C Z N A  
Klasyfikacja technik, normalizacja

(tutaj - wersja 2)

Podręcznik ODORY, PWN 2002  (rozdz. 7)
Katalog Polskiego Komitetu Normalizacyjnego

Klasyczne metody analityczne nie umożliwiają rozwiązywania wielu problemów analitycznych z dziedziny technologii środków zapachowych, artykułów spożywczych itp. oraz ochrony środowiska przed emisją uciążliwych odorów. Część badań jakości wyrobów i jakości środowiska często wykonuje się organoleptycznie lub metodami analizy sensorycznej.

Najważniejsze  techniki  analizy  sensorycznej  -  patrz  prezentacja ppt >

Pojęcia „analiza sensoryczna” i „ocena organoleptyczna” oznaczają oceny właściwości badanych próbek za pomocą jednego lub kilku zmysłów stosowanych jako aparat pomiarowy. Oba pojęcia nie są jednak synonimami. Określenie „analiza sensoryczna” dotyczy pomiarów wykonywanych w sposób gwarantujący powtarzalność i odtwarzalność wyników. Jest to możliwe w wypadku rygorystycznego przestrzegania procedur, szczegółowo opisanych w odpowiednich normach krajowych lub resortowych wytycznych. Precyzują one wymagania, które muszą spełniać zespoły osób oceniających zapach, odczynniki i sprzęt laboratoryjny oraz instalacje wentylacyjno-klimatyzacyjne. Określają metody sprawdzania sensorycznej wrażliwości uczestników pomiarów, sposoby prezentacji próbek i rejestracji wyników ocen, metody statystycznego opracowania wyników itp.

Podczas opracowywania polskich norm dotyczących analizy sensorycznej wiodącą rolę odegrał zespół Tilgnera z Politechniki Gdańskiej. Prace Tilgnera kontynuowała Nina Baryłko-Pikielna z Instytutu Żywności i Żywienia w Warszawie, w którym wyodrębniono Pracownię Analizy Sensorycznej. Wymienieni specjaliści utworzyli wielokrotnie cytowaną w światowym piśmiennictwie „polską szkołę analizy sensorycznej”. Prace w zakresie normalizacji metodyki analiz, podjęte w roku 1960, były pionierskie i unikalne w skali światowej. Najwcześniej opracowane normy objęły tematy: „Metody analizy sensorycznej. Analiza jakości cząstkowej i całkowitej metodą punktową (1964), oraz: Artykuły żywnościowe. Metody sprawdzania wrażliwości sensorycznej w zakresie smaku i węchu (1965). W kolejnych latach ogłoszono normy: Analiza sensoryczna. Zasady ogólne (1966) i Analiza sensoryczna. Nazwy i określenia (1971). Międzynarodowa Komisja Normalizacyjna (ISO) rozpoczęła podobne prace dopiero w roku 1969, formułując pierwszą wersję dokumentu „Sensory Analysis. Terminology”.

Polski Komitet Normalizacyjny (PKN) stopniowo wprowadza polskie wersje językowe norm międzynarodowych lub europejskich. Już w roku 1997 ustanowiono normę PN-ISO: „Analiza sensoryczna. Terminologia (ostatnio zastąpioną przez nową wersję). W latach 1999–2000 opracowano projekty norm:

PN-ISO:„Analiza sensoryczna. Ogólne wytyczne dotyczące projektowania pracowni analizy sensorycznej”,

PN-EN:  „Analiza wody. Oznaczanie liczby progowej zapachu (TON) i liczby progowej smaku (TFN).

W następnych latach wydano wiele norm nowych. Zbiór jest stale uaktualniany.


Dostęp do wykazu licznych aktualnych norm PN, PN-EN i PN-ISO, dotyczących ogólnych zasad analizy sensorycznej oraz procedur badania jakości konkretnych produktów, jest możliwy poprzez stronę internetową Polskiego Komitetu Normalizacyjnego
(katalog i sklep).

Z punktu widzenia Pracowni najbardziej istotna jest norma PN-EN 13725:2007 „Jakość powietrza. Oznaczanie stężenia zapachowego metodą olfaktometrii dynamicznej”  (patrz - wykład  PN-EN 13725 >>  i  link  do sklepu PKN (kliknij na obrazku po lewej)

Wykład dotyczący znaczenia i zakresu normalizacji procedur analizy sensorycznej jest dostępny w formie prezentacji programu Microsoft PowerPoint. Aby go pobrać kliknij w pole obrazka (poniżej).
Do obejrzenia prezentacji możesz użyć programu Microsoft PowerPoint, OpenOffice Impress lub Microsoft PowerPoint Viewer.