Wydrukuj tę stronę

Barbara Mazur-Chrzanowska

O  NAS - wstęp Instytut ICh i POŚ
O działalności Pracowni Więcej o działalności... Dydaktyka
Wyposażenie Stopnie naukowe Dyplomanci Studenckie Koło Naukowe


Więcej: 
Kierunki badań >>:    Programy badawcze - zestawienie>>   Prace dla administracji - zestawienie>>   Badane źródła rzeczywiste - zestawienie>>    

Wstęp J. Kośmider B. Mazur-Chrzanowska B Wyszyński M. Zamelczyk-Pajewska B. Merecka (Krajewska) M. Friedrich (Bojarska) M. Sosialuk

 

Pani Barbara Mazur-Chrzanowska jest absolwentką Wydziału Chemii Uniwersytetu Adama Mickiewicza w Poznaniu. Pod kierunkiem prof. dr hab. Stefana Paszyca wykonała w Zakładzie Fizyki Chemicznej pracę magisterską na temat:

 

Badanie właściwości chemicznych oraz luminescencyjnych luminarozyny.

 

Od 1 października 1988 roku Pani Barbara Mazur-Chrzanowska jest naukowo-dydaktycznym pracownikiem Uniwersytetu Szczecińskiego.  Z Pracownią Zapachowej Jakości Powietrza związała się w roku 1993, z chwilą rozpoczęcia Studiów Doktoranckich na Wydziale Technologii i Inżynierii Chemicznej Politechniki Szczecińskiej. Rozpoczęła badania naukowe w niedawno utworzonej Pracowni Zapachowej Jakości Powietrza - w zespole kierowanym przez dr hab. inż. Joannę Kośmider. Była aktywnym członkiem Zespołu Pracowni w okresie, w którym nawiązywano pierwsze owocne kontakty zagraniczne z belgijskim UCL-TEGO (Katolicki Uniwersytet w Louvain, Traitment des Effluents Gazeux et Olfactometrie). Uczestniczyła w rozmowach dotyczących zakresu współpracy i w przygotowaniach wystąpień na Międzynarodowym Kongresie EURODEUR (Paryż 1997). Uczestniczyła w opracowywaniu koncepcji krajowej strategii zmniejszenia uciążliwości odorowych. Praca była wykonywana na  zamówienie Ministerstwa Środowiska i finansowana ze środków Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej. Została zakończona w roku 1997 przekazaniem materiałów „do dalszych prac legislacyjnych” (cyt. z protokołu zdawczo-odbiorczego). Spośród zapachowo uciążliwych obiektów działalności gospodarczej, badanych przez zespół Pracowni Zapachowej Jakości Powietrza w latach 1994 – 1999, na wyróżnienie zasługują Zakłady Chemiczne POLICE S.A., a szczególnie wytwórnie kwasu fosforowego. Problemów uciążliwości kombinatu dotyczyły badania  finansowane przez Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, zlecane Wydział Ochrony Środowiska UW oraz przez Dyrekcję Z.Ch. POLICE.(kierownik tematu: dr hab. inż. Joanna Kośmider).

W zakres prac wchodziły – między innymi - oceny istniejącej zapachowej uciążliwości wytwórni kwasu fosforowego (emisja, imisja, prognozowanie) oraz możliwości jej zmniejszenia. Pani Barbara Mazur-Chrzanowska, pod naukową opieką promotora – prof. Joanny Kośmider, wykonała oznaczenia wskaźników emisji zapachowej wyrażonych liczbą jednostek zapachowych zanieczyszczeń emitowanych w czasie przetwarzania tony fosforytu TUNEZJA (ou/Mg). Badania były prowadzone w warunkach laboratoryjnych i przemysłowych. Wykonano również oceny skuteczności zraszania wodą jako metody dezodoryzacji gazów odlotowych oraz liczne symulacje rozprzestrzeniania się odorantów z emitorów Zakładów Z. Ch. POLICE S. A. Wspólnie z innymi doktorantami (B. Wyszyński, M. Zamelczyk-Pajewska) oraz z wieloma grupami studentów Politechniki i Uniwersytetu Szczecińskiego zrealizowano obszerny program badań terenowych, umożliwiający weryfikację wyników prognozowania zasięgu zapachowej uciążliwości Z.Ch. POLICE. Podczas tych badań zastosowano oznaczenia sensoryczne oraz klasyczne techniki socjologiczne. W zakresie dotyczącym badań opinii ludności o jakości powietrza nawiązano współpracę z Instytutem Socjologii Uniwersytetu Szczecińskiego. Potwierdzono przydatność technik pomiarów sensorycznych opracowanych przez promotora pracy doktorskiej

 

 (kliknij, aby powiększyć)

Wyniki pomiarów i obliczeń były publikowane i referowane na konferencjach krajowych i zagranicznych (m.in. Szczecin 1995, Paryż 1997, Velka Lomnica 2001). Stwierdzono, że w 50% wypadków podczas przetwarzania 1 Mg fosforytu "Tunezja" wprowadzono do powietrza (5÷27)*106 jednostek zapachowych (ou/Mg). Metodą komputerowej symulacji dyspersji zanieczyszczeń określono obszar, na którym zapach może być uciążliwy. Przedstawiono propozycję metodyki oznaczania stężenia odorantów w powietrzu, polegającą na określeniu intensywności zapachu w stopniach skali punktowej: 0, 1, 2, 3. Wartości stężeń obliczano na postawie równania Webera-Fechnera. W wyniku odorymetrycznych i socjologicznych ocen terenowych uzyskano potwierdzenie rachunkowej prognozy.

Rozprawa doktorska Pani Barbary Mazur-Chrzanowskiej na temat:

ZAPACHOWA  UCIĄŻLIWOŚĆ  PRODUKCJI  KWASU  FOSFOROWEGO

została bardzo wysoko oceniona przez Recenzentów: prof. dr hab. Jana Konieczyńskiego i prof. dr hab. inż. Jerzego Straszko. Obrona pracy odbyła się 7 grudnia 1998. Rada Wydziału Technologii i Inżynierii Chemicznej PS zdecydowała o przyznaniu stopniadoktora i wyróżnieniu pracy na wniosek Recenzentów.

 

Po obronie pracy doktorskiej dr Barbara Mazur-Chrzanowska nie zerwała naukowych kontaktów ze swoim Promotorem i Zespołem Pracowni Zapachowej Jakości Powietrza.  Jest współautorką podręcznika akademickiego:

Joanna Kośmider, Barbara Mazur-Chrzanowska, Bartosz Wyszyński
ODORY
Wyd. Nauk. PWN, Warszawa 2002

Uczestniczyła – jako jeden z głównych wykonawców – w realizacji dwóch projektów badawczych (KBN/MNiSzW), realizowanych w Pracowni pod kierunkiem prof. Joanny Kośmider:

Bierze udział we wszystkich ważniejszych spotkaniach i naradach Zespołu Pracowni.  Wraz z innymi członkami Zespołu pełniła funkcję gospodarza, przyjmując w Pracowni Gości z Tokio (współpraca z Tokyo Metropolitan Research Institute for Environmental Protection). Aktywnie uczestniczyła w prezentacji sprzętu i technik pomiarów olfaktometrycznych, umieszczonej w programie unijnego seminarium RTP zorganizowanej w ramach  SEMINARIUM RTP 26398 .


 (kliknij, aby powiększyć)

Link do bazy danych opi - tutaj.

 



Poprzednia strona: STOPNIE NAUKOWE
Następna strona: Koło Zapachowej Jakości Powietrza